twój portal do wolnego świata

Immanuel Wallerstein - prof. socjologii, w latach 1994-98 przewodniczący Międzynarodowego Towarzystwa Socjologicznego. Swoje diagnozy dotyczące rozwoju gospodarki kapitalistycznej ujmuje w perspektywie globalnej. Łączą one refleksję socjologiczną, historyczną i ekonomiczną, jednocześnie odwołując się do dorobku nauk ścisłych m.in. fizyki. Takie ujęcie pozwoliło mu na rozwinięcie teorii systemu-świata, określonej jako szkoła analizy stosowanej względem przeszłości, stanu obecnego, jak i przyszłości stosunków społecznych. Wallerstein stwierdza, że aktualnie żyjemy w schyłkowej fazie kapitalizmu. System ten chyli się ku upadkowi, a to jak będzie wyglądał kolejny cykl rozwoju ludzkości, zależy od wydarzeń w jego obecnej fazie.

Skąd bierze się ludzka inteligencja? Czy można odziedziczyć ją po rodzicach? Czy może jest cechą nabytą w procesie wychowania i edukacji? Czy istnieje związek pomiędzy pochodzeniem i inteligencją?
W ubiegłym wieku przeprowadzono wiele badań, których wyniki miały przynieść odpowiedzi na te i wiele podobnych, stawianych od stuleci pytań. Jednak kontrowersje wciąż nie ustają. Zdania wśród naukowców badających ludzką inteligencję są podzielone. Jedni uważają że przeprowadzone w przeszłości badania są wyrocznią, na której można opierać złożone traktaty naukowe. Według innych te naukowe dzieła, to zbiór wyssanych z palca danych. Dla jednych MENSA skupia geniuszy, a inni będą uparcie twierdzić, że stowarzyszenie dąży do wyodrębnienia najinteligentniejszych ludzkich osobników, w celu stworzenia nowej rasy.

Dokumentalna ilustracja ważnej książki Naomi Klein przekonująco opowiada o praniu mózgów neoliberalną ideologią i programowaniu ich na nowo przez prowokowanie kryzysów.
Książka „Doktryna szoku” stała się globalnym bestsellerem, celnie uderzającym w aksjomaty neoliberalizmu. Dziś jest bodaj jeszcze ważniejsza, bo przecież tezy zarówno „Doktryny szoku”, jak i „No Logo” w kontekście ostatniego wielkiego kryzysu okazały się w znacznej mierze trafne. W każdym razie trafniejsze niż dogmaty bezkrytycznych wyznawców wolnorynkowej globalizacji, w rodzaju Alaina Greenspana, czy zaangażowanego w plan Balcerowicza Jeffreya Sachsa, którzy toczyli zresztą z Klein poważne spory i debaty.

„Inna Przyszłość„ to historia hiszpańskiego anarchizmu w 3h dokumencie. Początki rodzenia się ruchu anarchistycznego w tym państwie sięgają pierwszych lat XX wieku, w czasie których konflikty społeczne przybierały bardzo dramatycznych charakter. W 1911 został powołany do życia anarchistyczny związek zawodowy C.N.T., który w latach 30-tych był jedną z najważniejszych sił politycznych kraju.
Dokument zawiera archiwalne filmy i wywiady z czołowymi działaczami anarchistycznymi, którzy nawet w momencie zwycięstwa faszyzmu w Hiszpanii prowadzili przeciwko niemu walkę partyzancką. Jest to niezwykle interesujący dokument zarówno dla sympatyków idei wolności jak i wszystkich zainteresowanych historią Europy XX wieku.

Dany film dokumentalny pokazuje nam bardzo kreatywną, jak i konstruktywną wizję naszego przyszłego życia, gdy tylko zmienimy obecny całkowicie destruktywny system. Jacque Fresco jest projektantem społecznym proponującym idee lepszego życia, w postaci Projektu Venus i to właśnie głównie jego osoba zaprezentuje nam docelowy projekt. Film bada świat przyszłości (The Venus Project) według Fresco, gdzie naukowymi metodami, wszystkie działalności i wysiłki człowieka, są skierowane do osiągania dynamicznej równowagi między człowiekiem i naturą.

Kapitalny dokument poświęcony globalnemu kryzysowi gospodarczemu oraz druzgoczącemu wpływowi wielkich korporacji na życie obywateli na całym świecie. Ten film jest dedykowany dobrym ludziom, których życie legło w gruzach w imię poszukiwania zysków – tak Moore tłumaczy ideę powstania tego filmu. Główna teza filmu brzmi - kapitalizm to zło, a zła nie można regulować. Musimy je wyeliminować i zastąpić systemem, który jest dobry dla wszystkich. Na tym polega demokracja.

Wstrząsający film dokumentalny ukazujący narodziny, rozkwit i upadek Trzeciej Rzeszy, karierę Hitlera i jego popleczników, oraz los jaki zgotowali oni ludziom zamieszkałym na ziemiach okupowanych. Większość wydarzeń ukazanych w filmie ilustrowana jest unikalnymi materiałami archiwalnymi, takimi jak film z warszawskiego Getta zrealizowany na osobiste zlecenie Goebbelsa, który okazał się zbyt drastyczny, by nazistowscy propagandziści mogli go wykorzystać. W filmie znajdziemy również zdjęcia pokazujące jak naziści zrównali z ziemią Warszawę i inne europejskie miasta, widzimy nieopisany dramat ludzi znajdujących się w obozach koncentracyjnych i wiele, wiele innych...

Społeczeństwo spektaklu to film Guya Deborda twórcy Międzynarodówki Sytuacjonistycznej, autora rewolucyjnej książki pod tym samym tytułem, uznawanej za najważniejsze dzieło radykalnej krytyki społecznej od czasu „Kapitału" Marksa. Debord na wiele lat przed narodzinami ruchu alterglobalistycznego ukazał za pomocą pojęcia „spektaklu" represyjną jedność współczesnego świata i przeprowadził jego całościową, bezwzględną krytykę.

„Ziemia widziana z nieba” to niezwykły dokument o ogromnej sile wyrazu. Hipnotyzujący pięknem i nastrojową muzyką, pełen liryzmu i emocji obraz miejsca, którego ratowanie powinno być priorytetem całego rodzaju ludzkiego. To wezwanie do zadumy i działania, sygnał na alarm i początek przebudzenia. Chronić możemy tylko to, co dobrze znamy – twierdzi jego autor, francuski fotograf Yann Arthus-Bertrand, który od 15 lat realizuje swój wielki projekt – dokumentuje stan Ziemi na przełomie wieków za pomocą zdjęć lotniczych. Aby ukazać bolączki planety, Arthus-Bertrand wyprawił się w kolejne jej zakątki świata, ukazując piękno dzikich obszarów, oraz niebezpieczeństwa na jakie jest ona narażona ze strony cywilizacji ludzkiej.

Dokument ten w oryginalny i ciekawy sposób przedstawia historię broni atomowej. Widzimy w nim przyczyny i skutki użycia jej w przeszłości, szafowanie losami ludzkości w czasach zimnej wojny, oraz dzisiejszy stan arsenału jądrowego. Dzięki zgromadzonemu w filmie materiałowi i przystępnie przedstawionym informacjom, każdy może uświadomić sobie zagrożenie, jakie wciąż wisi nad naszymi głowami, które może nie tylko zakończyć historię ludzkości, ale i życia na naszej planecie.

O to poniżej możecie obejrzeć pierwszy dłuższy dokument zrobiony przez kolektyw Duszka Skłoterskiego. To duży krok do przodu. Film przedstawia idee i życie obozu klimatycznego w Belgii w tamtym roku. Ma za zadanie zachęcić do przyjechania na w tym tygodniu rozpoczynający się obóz w Belgii, a także do uczestnictwa w innych odbywających się w całej Europie. Chcielibyśmy także inspirować do tego typu działań w Polsce i na całym świecie. Tak jak w filmie jest wyrażone to najwyższy czas na tego typu działania. Ziemia ginie. Obudź się!

Film sugestywnie i w wyczerpujący sposób obrazuje to, jak bardzo zależni jesteśmy od zwierząt, jeśli chodzi o ubrania, żywność, dostarczanie rozrywki, dotrzymywanie towarzystwa, przeprowadzanie badań naukowych. Pokazuje on również całkowity brak szacunku rodzaju ludzkiego dla świata zwierzęcego. Film opatrzony jest narracją Joaquin’a Fhoenix’a (aktor i obrońca praw zwierząt) oraz muzyką skomponowaną przez wybitnego twórcę muzyki elektronicznej – Mobiego.

Film opowiada o przemianie Rosji w neonazistowską dyktaturę, kierowaną przez byłych agentów FSB, którzy podsycając nienawiść rasową w kraju umacniają swoją pozycję i usprawiedliwiają swoje autorytarne zapędy.
W filmie widzimy również tych, którzy dosłownie i w przenośni poświęcają życie walcząc z tym przerażającym zjawiskiem.

Film "Wiek głupoty" jest pewnego rodzaju epilogiem do dziejów naszej ludzkości, który nieuważny i nastawiony na tanią sensację widz mógłby potraktować jak zwykły film z gatunku science-fiction. Jednak film ten mimo iż przedstawia katastroficzną wizję przyszłości, to jednak główną wagę przykłada do błędów, które popełniamy dziś, a katastroficzna wizja przyszłości zarysowana w nim, jest jedynie ostrzeżeniem przed tym co może się stać jeśli ludzkość nadal będzie tak "głupio" postępować.

Przekręt w Enronie, jest to film dokumentalny dobitnie pokazujący, na przykładzie największego bankruta w historii USA - firmy Enron, jakimi prawami rządzi się rynek podczas wprowadzania tzw. deregulacji w gospodarce wolnorynkowej i jak za pięknie brzmiącymi słowami o swobodzie i niezależności, kryje się wyzysk, kłamstwo i obłuda zarówno władz, jak i właścicieli kapitalistycznych gigantów.

"Koniec nędzy?" to znakomity dokument stanowiący przenikliwe studium światowych nierówności. Uznany reżyser Philippe Diaz wskazuje, że globalny wymiar współczesnej biedy nie jest bynajmniej dziełem przypadku: mając swe źródło jeszcze w konkwiście towarzyszącej pierwszym odkryciom geograficznym, system wyzysku oparł kolonialne zależności na konfiskacie ziemi, grabieży zasobów naturalnych i pracy niewolniczej.

Film jest wnikliwą, acz przystępnie przedstawioną analizą współczesnego procesu produkcji i konsumpcji. Dowiemy się z niego m. in: Jak to się stało, że doprowadziliśmy do sytuacji, w której niszczymy środowisko naturalne i wyczerpujemy jego zasoby w tempie, dla którego utrzymania potrzebowalibyśmy kilku planet, a nie jednej? Jak to możliwe, że ze wszystkich zasobów, które wydobywamy, wycinamy, przetwarzamy i transportujemy, po pół roku pozostaje nam w użyciu jedynie 1 procent? Co to za system, w którym na jeden kosz naszych śmieci, przypada po drodze 70 koszy odpadów przemysłowych, często trujących i toksycznych, często wyrzucanych prosto do otoczenia? Jak to się stało, że wielu z nas nie ma czasu dla najbliższych, bo ciężko pracuje, żeby mieć pieniądze na kupowanie rzeczy, które mają wynagrodzić bliskim ich nieobecność i zmęczenie?

Zapewne bardzo wiele osób widziało już ten film, lecz z przyczyn jego roli jaką odgrywa on dla idei anarchistycznej w obecnych czasach, umieszczam go na danej stronie, tym samym tworząc w miarę obszerną recenzję, której nie można było się raczej doszukać. Omawia on nam bardzo ważne "negatywne aspekty", w których obecnie żyjemy. Tym samym przedstawia nam anarchistyczną alternatywę uaktualnioną do obecnych czasów.

Film nakręcony przez uczestników trwającej od ponad roku, społecznej rewolty w Grecji, która wybuchła po zabiciu przez policjanta nastoletniego anarchisty Alexandrosa Grigolopoulosa. Lecz wydarzenie to przepełniło jedynie czarę goryczy, która napełniała się od lat. I tak problem nędzy życia codziennego w późnym kapitalizmie spowodowany realizacją neoliberalnego dogmatu "kapitał jest wszystkim, człowiek niczym" ujrzał światło dzienne.