anarchista.org | twój portal do wolnego świata

Ponad cztery miesiące zajęło białostockiej prokuraturze spreparowanie dowodów pozwalających na oskarżenie 7 członków ruchu antyfaszystowskiego o udział w bójce podczas demonstracji, jaka odbyła się 24 kwietnia 2010 roku. Nadal nie wiadomo jakie będą losy ponad 30 uczestników demonstracji, którzy nie przyjęli mandatów za nie rozejście się z miejsca demonstracji.

Ukazał się drugi numer Kuriera Syndykalistycznego - pisma poświęconego w całości sprawom pracowniczym, skierowanego głównie do polskojęzycznych emigrantów. Pierwszy numer rozszedł się w nakładzie ponad stu egzemplarzy drukowanych i o wiele więcej w postaci elektronicznej.

Po pierwszym numerze redakcja otrzymała zarówno opinie pozytywne jak i konstruktywną krytykę, którą postanowiono wykorzystać w drugim numerze. Redakcja jest otwarta na współpracę jak i na wszelkie opinie i porady od czytelników.

Dokument ten w oryginalny i ciekawy sposób przedstawia historię broni atomowej. Widzimy w nim przyczyny i skutki użycia jej w przeszłości, szafowanie losami ludzkości w czasach zimnej wojny, oraz dzisiejszy stan arsenału jądrowego. Dzięki zgromadzonemu w filmie materiałowi i przystępnie przedstawionym informacjom, każdy może uświadomić sobie zagrożenie, jakie wciąż wisi nad naszymi głowami, które może nie tylko zakończyć historię ludzkości, ale i życia na naszej planecie.

Specjalnie na piątą rocznicę bycia razem, dedykując go mojej ukochanej publikuję ten ostatni rozdział "Losu Buntownika", który zarazem przenosi nas w bardziej pozytywny, aktywny, dojrzały i szczęśliwszy klimat mej nowej książki "Życie Aktywisty"

Szanownemu czytelnikowi, który zdecydował się na lekturę niniejszego pisma, należy się wyjaśnienie rzeczy podstawowej, a mianowicie przyczyn skłonności polskich anarchistów do szukania inspiracji w programie "Samorządnej Rzeczpospolitej".
Pierwsza przyczyna jest banalnie oczywista. Po prostu każda inicjatywa i projekt zmierzający do samostanowienia jednostek ludzkich zasługuje na naszą uwagę i czynne wsparcie. Że walka o władzę nad sensem i znaczeniem wykonywanej pracy jest jedną z dewiz anarchizmu, nie muszę chyba specjalnie wyjaśniać. Program "Samorządnej Rzeczpospolitej" okazuje się dla nas właśnie dlatego, że pozwala wszystkim pracownikom najemnym zdobyć sobie wolność w miejscach pracy. Do wyzyskania jest również okoliczność, że tak wiele związków zawodowych w naszym kraju powołuje się na dziedzictwo pierwszej "Solidarności" z lat 1980-81.

Film ten, to poruszająca opowieść o miłości, wojnie i poświęceniu dla idei. W filmie poznajemy losy tytułowej "żony anarchisty" - Manueli, która niczym bohaterka średniowiecznego dramatu przez lata rozłąki, wiernie czeka na swojego ukochanego męża walczącego o lepszy świat. Jednak główną osią filmu są właśnie losy jej męża - znanego hiszpańskiego prezentera radiowego - Justo, który po ataku faszystów gen Franco na republikę, zaangażował się na rzecz obrony zdobyczy rewolucji anarchistycznej. W filmie widzimy blaski i cienie tej dramatycznej walki, oraz nieopisany ból po utracie szansy na zbudowanie prawdziwie wolnego społeczeństwa, wzmocniony wspomnieniami przeżytego koszmaru w obozie koncentracyjnym.

Poważne urzeczywistnienie wolności, sprawiedliwości i pokoju pozostanie dotąd niemożliwe, dopóki większość ludności będzie wykluczona z posiadania najbardziej elementarnych dóbr życiowych, dopóki większość ta, nie posiadając wykształcenia, będąc nieważna w sprawach politycznych i społecznych i znajdując się w niewoli, będzie przeklęta - jeżeli nie de iure1, to przecież de facto - a mianowicie musi ona niestrudzenie pracować, nie mając wolnego czasu zarówno z powodu swego ubóstwa, jak i przez konieczność. Ludzie ci produkują wszelkie bogactwa, z których świat jest dzisiaj taki dumny, a jako pensję za swoją pracę otrzymują z tego tak niewielką część, iż wystarcza to robotnikom tylko na codzienny chleb... Jesteśmy przekonani, że wol­ność bez socjalizmu oznacza gospodarkę przywilejów i niesprawiedliwość, a socjalizm bez wolności niewolnictwo i brutalność.

Niniejsza książka to zbiór felietonów napisanych przez Chomsky`ego w okresie 2002-2006. Ukazały się zarówno w prestiżowych dziennikach amerykańskich, jak i lokalnych tytułach na całym świecie. Ich tematyka krąży wokół inwazji na Afganistan, wojny w Iraku i konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Nie brak w nich ostrej, miażdżącej krytyki prezydentury Busha oraz polityki wewnętrznej i zagranicznej rządu amerykańskiego i jego sojuszników. Chomsky niejednokrotnie porusza też kwestie bezpieczeństwa narodowego oraz różnych aspektów władzy widzianych przez pryzmat wydarzeń z 11 września 2001. Po lekturze "Interwencji" czytelnik zrozumie, dlaczego Chomsky od lat pozostaje niewygodnym adwersarzem dla rodzimych polityków - niezależnie od układu sił na najwyższych szczeblach władzy.

Tegoroczny Obóz Antygraniczym, organizowany przez międzynarodową sieć na rzecz prawa do swobody migracji No Border odbędzie się w dniach 24 września – 3 października w Brukseli. Organizacja obozu w stolicy Belgii ma związek z objęciem przez ten kraj prezydencji w Unii Europejskiej 1 lipca tego roku. Jako stolica Unii Europejskiej i siedziba jej biurokratycznych władz, Bruksela jest zarazem symbolem Twierdzy Europa, i antyimigracyjnej polityki Unii Europejskiej.

1. Definicja

Język międzynarodowy Esperanto jest językiem planowym, który został stworzony z myślą o międzynarodowym porozumiewaniu się. Z pośród 1000 znanych projektów języków planowych1 zachował się jako jedyny w 100 letniej praktyce. W 1887 r. młody żydowski okulista, Ludwik Łazarz Zamenhof (1859-1917) opublikował w języku rosyjskim pod pseudonimem dr Esperanto pierwszy podręcznik do nauki międzynarodowego języka Esperanto. Jeszcze w tym samym roku ukazują się także wydania w języku polskim, niemieckim i francuskim. W międzynarodowym języku Zamenhofa, "Esperanto" oznacza "Nadzieję", ponieważ Zamenhof miał nadzieję na stworzenie języka międzynarodowego do komunikowania się narodów i aby mógł dzięki temu panować pokój na świecie. Słowo "esperanto" stało się wkrótce nazwą określającą ten język.

Wakacje. Coraz więcej Polaków odwiedza Amsterdam. Miasto słynie z dzielnicy czerwonych świateł gdzie prostytucja jest nie tylko legalna i widoczna lecz wręcz stała się atrakcją turystyczną. Jednak za tymi sztucznymi, wabiącymi uśmiechami kryje się dużo cierpienia, wyzysku i niesprawiedliwości. Nagą prawdę staramy się odsłonić w tym rozdziale książki Griksa "Życie Aktywisty". Jest to jedynie powierzchowne otarcie się o temat rzekę. Zapraszam do czytania. Rozpowszechnianie jak najbardziej wskazane.

Sprawa ostatniego wycieku, który umieścił na swojej stronie portal Wikileaks wstrząsnęła amerykańską administracją. Dla przypomnienia Wikileaks opublikował tajne raporty dotyczące wojny w Afganistanie. Dane przedstawione w raportach są miażdżące dla wojsk koalicyjnych, których PRowcy usilnie starają się budować pozytywny image zachodnich żołnierzy, gdy w rzeczywistości odpowiadają oni za śmierć i cierpienia cywilnej ludności.

Uczestniczący w Powstaniu Warszawskim Związek Syndykalistów Polskich stanowił kontynuację przedwojennego Związku Związków Zawodowych (ZZZ), który w 1938 roku postanowił przyłączyć się do IWA (Międzynarodowe Zrzeszenie Robotników), czyli anarchosyndykalistycznej międzynarodówki. W uchwalonym w 1943 roku programie ZSP można było przeczytać, że ustrój polityczny Polski Ludowej będzie się opierał na związku samodzielnych, wolnych gmin, biurokrację państwową zastąpią delegaci wybrani przez samorządy pracownicze, a zburzenie kapitalizmu doprowadzi do powstania wolnościowego socjalizmu, gwarantującego dobrobyt całemu społeczeństwu, postulowano jednak zachowanie przedwojennych granic na wschodzie i stworzenie nowych opartych na Odrze i Bałtyku na zachodzie.

Z powodu kłopotów technicznych przez najbliższe dni nie będzie działała publikacja na stronie polskich indymediów, nie będzie też możliwe dokonywanie jakichkolwiek interwencji kolektywu redakcyjnego na zamieszczonych już tekstach. Za utrudnienia przepraszamy, postaramy się rozwiązać problem tak szybko jak to możliwe. Informacje na temat przywracania serwisu będziemy publikować na naszych mblogach: identica (http://identi.ca/imcpl), blip (http://imcpl.blip.pl/), twitter (https://twitter.com/imc_pl), będą też zamieszczane przez inne niezależne i wolnościowe serwisy informacyjne.

Kolektyw Indymedia

Nie trudno jest dostrzec, iż insurekcjonizm na łonie ruchu anarchistycznego jest skrajnie różnie postrzegany i oceniany. Oczywiście jest to naturalne i zrozumiałe dla ruchu wolnościowego. Jednak równie mocna jest pokusa stwierdzenia, że tak zróżnicowane oceny biorą się z faktu skrajnego braku jednolitej wizji, koncepcji i zgody odnośnie strategii działania i rozwoju ruchu. Przekłada się to na odwieczne pytanie – czy anarchiści powinni „pracować u podstaw”, czy może zrezygnować z tej formy działania.

Związek Związków Zawodowych (dalej ZZZ) stanowi w pewnej dozie fenomen polityczny nawet jak na polskie warunki polityczne. Związek, który powstał z inicjatywy obozu sanacyjnego, zamiarze przyjęcia roli wentyla bezpieczeństwa dla kapitalistycznego reżimu (odciągając robotników od walki klasowej i rewolucyjnej) i mając stanowić społeczną i robotniczą podporę dla budowanego w Polsce reżimu, stopniowo zaczął się oddalać od rządu, stając się coraz bardziej mu nieufny, niechętny, krytyczny i niezależny aż w końcu wkroczył na drogę otwartego konfliktu z władzami. Wkrótce także znalazł się pod bardzo silnym wpływem polskich środowisk anarchistycznych i tzw. syndykalistów polskich obierając drogę ku rewolucyjnemu związkowi zawodowemu, który nie bał się poprzez walczących anarchistów w Hiszpanii. Droga jednak do tego była kręta i skomplikowana. Zwieńczona wielkim wysiłkiem, konfliktami wewnętrznymi oraz licznymi rozłamami.

Globalizacja kapitalistyczna zasadniczo zmierza do utworzenia rynku światowego i zmuszenia pracowników najemnych do bezpośredniej konkurencji między sobą. Tendencją jest ustanowienie powszechnie obowiązujących norm, które dotyczą jednocześnie płac i rentowności. Konkurencja między pracownikami wywiera presję na równanie warunków bytowych w dół. Projekty inwestycyjne realizuje się tylko wtedy, gdy związana z nimi rentowność również równa do norm obowiązujących w skali światowej.

O to poniżej możecie obejrzeć pierwszy dłuższy dokument zrobiony przez kolektyw Duszka Skłoterskiego. To duży krok do przodu. Film przedstawia idee i życie obozu klimatycznego w Belgii w tamtym roku. Ma za zadanie zachęcić do przyjechania na w tym tygodniu rozpoczynający się obóz w Belgii, a także do uczestnictwa w innych odbywających się w całej Europie. Chcielibyśmy także inspirować do tego typu działań w Polsce i na całym świecie. Tak jak w filmie jest wyrażone to najwyższy czas na tego typu działania. Ziemia ginie. Obudź się!